ben ik wel normaal?

Moet ik naar de psycholoog?

Iedereen die iemand verliest om wie hij of zij geeft, voelt zich verdrietig, beroerd en soms wanhopig.
Vooral wanneer je iemand verliest door traumatische dood (ongeval, zelfdoding, ...) kan de waterval van emoties heel hevig zijn. De emoties komen soms allemaal tegelijk op je af.

Word ik gek?

Het kan zijn dat je op sommige momenten afvraagt of je gek wordt, dat heeft bijna iedereen.
Het is normaal dat het voelt alsof je gek wordt.
Het blijkt dat de meeste mensen van jouw leeftijd ondanks dit gevoel op de een of andere manier zelf met het verdriet en de pijn leren omgaan en na een tijd het verlies een plek kunnen geven in hun leven.
Bijna allemaal hebben ze daarbij hulp nodig.

Hulp vragen is compleet normaal!

Bijna iedereen gebruikt de hulp van anderen. Vrienden, klasgenoten, familieleden of leraren bieden een luisterend oor en hebben aandacht wanneer dat nodig is.
Misschien vind je het moeilijk om hulp te vragen of open te staan voor anderen die je willen helpen.
Als je denkt dat je het alleen niet redt, kijk dan eens rond of je inderdaad gebruik hebt gemaakt van de mensen om je heen.

Hulp zoeken is soms echt nodig!

Wanneer je het gevoel hebt dat je professionele hulp nodig hebt, kun je iemand zoeken die je kan helpen zoals een gespecialiseerde psycholoog, een rouwtherapeut of een maatschappelijk werker.
Bij zo'n moeilijke verwerking is het heel normaal dat je professionele hulp gaat zoeken.

Neem eens een kijkje op deze site, je vindt er adressen waar je hulp kan vinden.

Sommige mensen die iemand verloren zijn door zelfdoding krijgen zélf gedachten aan zelfdoding.
Indien je zulke gedachten hebt dan is het belangrijk dat je er met iemand over spreekt!