op school

Vaak weet men niet hoe men moet reageren

De mensen in je omgeving, ook op school zullen op verschillende manieren reageren.
Vaak weten ze zelfs helemaal niet hoe ze moet reageren, meestal omdat ze (gelukkig) nog nooit zoiets hebben meegemaakt. Je zult merken dat je bij bepaalde personen terecht kunt met je verhaal.

Je zal snel merken bij wie je met je verhaal terecht kan en bij wie niet.

Omdat jouw gevoelens zo "bijzonder" zijn, kunnen anderen er vaak geen hoogte van krijgen. Hierdoor kan jij het gevoel krijgen dat je niet begrepen wordt. Dit kan er dan weer toe leiden dat je je verhaal niet meer durft te vertellen....
Je bent bang om er weer over te beginnen bij je vrienden omdat ze misschien wel denken van 'daar heb je hem/ haar weer'.
Het is echter belangrijk om er over te blijven praten ook al is het voor je omgeving alweer een jaar geleden en denken zij er al lang niet meer aan.

Je vraagt je af: 'Wat doe ik hier eigenlijk?'
Je voelt je onwennig op school...

Het kan een vreemd gevoel geven om na het overlijden weer naar school te gaan!
Alles is zo betrekkelijk geworden. Aan de andere kant kan naar school gaan ook fijn zijn. Het geeft structuur aan je dag en je ontmoet je vrienden weer.
Leraren zijn vaak eveneens onzeker hoe ze je moeten benaderen. Ze kunnen zich afvragen of ze je kunnen aanspreken over je verlies. Moeten ze wel of niet voor jou een uitzondering maken? Misschien reageren ze soms heel onhandig.

Niet iedere jongere rouwt op dezelfde manier als jij. De een wil aandacht, de ander niet, de een wil er over praten, de ander wil juist niet met de gebeurtenis bezig zijn.
En ook jijzelf wil niet iedere dag hetzelfde. De ene dag ben je waarschijnlijk meer benaderbaar dan de andere. Dat hangt ook van je stemming af.

De onhandigheid van mensen om je heen, ook van leraren komt meestal niet voort uit onwil maar uit onzekerheid en onwetendheid. Je kunt hen het beste helpen door te zeggen wat jij wilt.

Top