HOE VERZEKERINGSMAATSCHAPPIJEN GEZINNEN VAN PSYCHISCH ZIEKEN IN DE KOU LATEN STAAN...

Het verhaal van een gezin dat geconfronteerd wordt met de zelfdoding van een kind.

Dit verhaal berust op waargebeurde feiten, doch alle gegevens zijn onherkenbaar gemaakt en alle gelijkenissen met bestaande personen en gebeurtenissen berusten op toeval.

Marianne De Boodt

Een beleefde, zelfs vriendelijke, maar heel duidelijke brief kreeg het echtpaar, Karel en Eveline in de brievenbus, anderhalve maand na de zelfdoding van hun zoon, de 23 jarige Sander. Sander stapte uit het leven op een rustige herfstdag in november van 2002. Hij koos voor een verschrikkelijke dood, hij legde zich op een spoorlijn en overleed ter plaatse. Zijn ouders wisten dat hij kampte met een depressie, maar hij liep school, volgde regelmatig de lessen en scheen zich te handhaven. Zijn ouders hadden niet verwacht dat hun zoon zo'n drastische beslissing zou nemen. De schok was enorm, deze vreselijke gebeurtenis veranderde hun leven totaal en de zorgen om het verdriet van hun verweesd achter gebleven 21 jarige dochter, waren niet te overzien, om nog te zwijgen van het verdriet van de twee nog in leven zijnde grootouders van Sander.

De brief had als afzender, de NMBS en als kenmerk, het dodelijk ongeval van Sander x.

Vooreerst blijken van medeleven ingevolge het tragisch ongeval en daarna een beleefd verzoek de NMBS te laten weten of er een familiale verzekering werd onderschreven, vermits de maatschappij schade had geleden ten gevolge van dit ongeval. In bevestigend geval dienden de ouders de naam en het adres van de verzekeringsmaatschappij, alsook het polisnummer te laten weten en indien het ongeval reeds was aangegeven, het dossiernummer.
Indien het ongeval nog niet was aangegeven, werden de ouders gevraagd dringend het nodige te doen. De ouders dienden ook mee te delen of er eventueel een notaris belast was met de vereffening van de nalatenschap.

Enkele dagen later antwoordden de ouders, kort en zakelijk bij welke maatschappij zij een familiale verzekering afgesloten hadden en welk het polisnummer was. Zij hadden het ongeval nog niet aangegeven.

Hun verzekering dekte artikel 1382 tot artikel 1386 bis van het Burgerlijk Wetboek en sloot de dekking van de schade, voortvoeiend uit de opzettelijke daad van de verzekerde, uit.

Welke de draagwijdte van deze begrippen was, konden de ouders, om begrijpelijke redenen, niet helemaal vatten. Wie kent nu eenmaal de betekenis van artikels van het wetboek met de gebruikelijke juridische terminologie? Een bevriend jurist had hen op het hart gedrukt dat dit een normale en courante polis was.

In deze fase namen de ouders die verontrust waren over deze zaak, contact op met de juridische dienst van Similes. Ik heb de ouders aangeraden de nalatenschap van hun zoon te verwerpen omdat ik vreesde dat de verzekeringsmaatschappij niet zou tussenkomen in de vergoeding van de schade en de schulden van de nalatenschap van Sander groter zouden zijn dan de activa.

Dit hebben de ouders met pijn in het hart gedaan voor de rechtbank van eerste aanleg.

Enkele maanden windstilte.

In maart 2003 opnieuw een brief van de NMBS, waarin stond dat het hen speet te moeten meedelen dat de verzekeringsmaatschappij, waarbij de ouders een verzekering hadden, de NMBS had laten weten dat zij om contractuele redenen geen tussenkomst verleent. Aangezien de schade, 6075,50 Euro groot, een schuld is van de nalatenschap van de overledene, werden de ouders verzocht tot betaling van deze schuldvordering.

Detail van de schuldvordering:

Het bedrag van 5671,74 Euro wordt als volgt gepreciseerd:

De ouders schrokken van de omvang van de geleden schade en waren opgelucht dat zij de nalatenschap van Sander verworpen hadden, zodat zij er de nadelige gevolgen niet van moesten dragen.

De ouders maakten zich volgende bedenkingen:

• De schade wordt niet vergoed door de verzekeringsmaatschappij omdat ze het gevolg is van een opzettelijke daad. Kan deze zelfdoding wel echt beschouwd worden als een opzettelijke daad en als het dat dan al zou zijn, werd de schade dan gewild?
• Wat gebeurt er met een gezin dat niet goed geïnformeerd is en de nalatenschap niet zou verworpen hebben? Het is toch niet menselijk dat het zou geconfronteerd worden met een nalatenschap waarop een dergelijke schuld rust en daardoor negatief zou uitvallen.
• Stel dat de verzekeringsmaatschappij wel zou tussenkomen en het gezin geen polis burgerlijke aansprakelijkheid heeft, dan zouden de gevolgen intriest zijn. Vandaar de vraag of het afsluiten van een familiale verzekering niet verplicht zou moeten worden.

Similes, www.similes.org, is partner van de werkgroep VERDER.

WERKGROEP VERDER
Nabestaanden na Zelfdoding
P/a CGG PassAnt, Afdeling Halle
Beertsestraat 21 - 1500 Halle
T 02 361 21 28 - F 02 361 77 17

De Werkgroep Verder coördineert, organiseert en ondersteunt initiatieven voor nabestaanden na zelfdoding in Vlaanderen.
De werkgroep heeft als doel te sensibiliseren, de opvang van nabestaanden te verbeteren en het thema "rouw na zelfdoding" bespreekbaar te maken in onze samenleving. Enkele realisaties: de WegWijzer, Charter "Rechten van de Nabestaanden", Vlaamse Dag van de Nabestaanden,.

De werkgroep VERDER heeft het gesprek aangegaan met de NMBS over deze pijnlijke kwestie en bereidt een dossier voor, dat zal overgemaakt worden aan TESTAANKOOP voor verdere analyse en aanklacht.

Similes ijvert in de werkgroep 'verzekeringen' van het Vlaams Patiëntenplatform voor een oplossing voor dit probleem: www.vlaamspatientenplatform.be

OMBUDSJAN (VRT) heeft er een bijzonder mooie uitzending aan gewijd.