Rouw bij jongeren

Er is niet echt een wezenlijk verschil tussen rouw bij jongeren en rouw bij volwassenen.

Ook hier doorloopt de persoon die rouwt een aantal stappen. Er is de fase van het ontkennen (het is niet waar, het kan niet waar zijn...). Het verlies moet onder ogen gezien worden. Er moet afscheid genomen worden en in deze fase wordt er vaak veel informatie verzamelt over wat er gebeurd is en wat er nu gaat volgen. Op deze manier probeert de rouwende grip op de situatie te houden.

Dan moeten de gevoelens onder ogen gezien worden en is er een sterke behoefte herinneringen en gevoelens te delen. Dan langzaam aan wordt de overledene een plek gegeven en durft de rouwende ook weer nieuwe dingen te gaan ondernemen.

Veel jongeren sluiten zich af in de beginfase van de rouw.

Bijna iedere jongere wil niet opvallen, of in ieder geval niet opvallen met de gevoelens die horen bij rouw. Ook hebben velen het nodig om hun emoties wat buiten te houden om zich zo de eerste periode na het verlies staande te kunnen houden.
Maar na enige tijd moeten deze emoties toch een uitweg vinden en het kan dan heel moeilijk zijn voor een jongere om er alsnog uiting aan te geven.

Omdat er soms een tijdlang geen duidelijke singnalen geweest zijn heeft de omgeving vaak het gevoel dat de jongere eigenlijk wel om kan gaan met het verlies en het leven wel weer opgepakt heeft. Hierdoor krijgt de jongere nog maar weinig mogelijkheid om alsnog te rouwen.

Ook komt er vaak uit de omgeving van de jongeren het signaal dat hij of zij maar verder moet en dat het verlies toch best wel al lang geleden is.

Naast het moeilijk om kunnen gaan met en uiten van emoties bij jongeren wat het rouwproces in de weg kan staan is er ook een flinke groep jongeren die hun omgeving en dan met name hun ouders niet willen lastig vallen met hun verdriet, omdat de omgeving/ ouders het al moeilijk genoeg hebben met het verlies. Jongeren willen vaak hun ouders sparen.

Daarbij is het zoeken van troost en steun bij het rouwen soms ook wat in strijd met hun streven naar zelfstandigheid.

Top

Soms voelen adolescenten zich hulpeloos

Ze willen zich terugtrekken in hun vroege jeugd, waar ze het gevoel hadden beschermd te zijn voor de dood. De sociale verwachtingen dwingen hen echter zich eerder als volwassenen te gedragen.
Ze zullen diverse volwassen rouwreacties vertonen, maar deze worden vaak gecompliceerd door typische adolescentieproblemen : weerstand om met volwassenen te communiceren, overbezorgdheid of anderen hun reacties zullen aanvaarden, vervreemding van volwassenen en vrienden en gebrek aan kennis over wat sociaal aanvaardbaar is.

Andere ontwikkelingsproblemen die interfereren met het rouwproces zijn:

Problemen met afhankelijkheid en afstand, identiteitsproblemen, hevige emoties en seksuele conflicten.
Van tijd tot tijd zullen de rijpingstaken van adolescenten maken dat de rouwarbeid niet adequaat wordt voltooid. Wat het rouwen bijzonder kan bemoeilijken zijn schuldgevoelens in verband met de normale opstandigheid en met afstand nemen van de familie, die zich hebben voorgedaan voor de dood en die eigen zijn aan deze levensfase.

terug naar homepage verder