A1A - Lotgenotencontact: Voor ouders die een kind verloren

Geert Hulselmans - rouwconsulent

Hoe zou het zijn om in deze workshop geen doel, geen kader, geen model, geen theorie te hebben en 'slechts' één leidraad: jullie ervaring, jullie kind en om daarrond samen te komen om te praten, te zwijgen, te luisteren, te denken en te voelen, te geven, te ontvangen, ieder met zijn ervaring, met zijn kracht, met zijn onmacht, met het verdriet, met het gemis, met de wijsheid? We hoeven nergens naar toe; we zien waar we nu zijn, vanwaar we komen en waar we op deze namiddag uitkomen. Op het einde neem ik jullie even mee in het 'loslaten'; nee, niet vergeten, niet 'weg', maar leren een nieuwe maar andere verbinding te maken die je verder kan doen gaan, samen. Ik ga graag een stukje mee...!

A1B - Lotgenotencontact: Voor ouders die een kind verloren

Nele Desseyn (Suïcidepreventiewerker in CGG Largo, psychologe)
Anne Moerman (Begeleider gespreksgroep Roeselare)

‘Deze dag is voor jou. Deze dag is voor mij. Deze dag schept ruimte om te praten, om te denken aan jou, om te gedenken wie je was en wie je nog bent.’ (Marinus van den Berg)

Je hebt als ouder een kind, een jongere, een zoon of dochter als een (jong) volwassene verloren aan zelfdoding.
In deze lotgenotengroep kan je terecht om met elkaar ervaringen te delen en/of te beluisteren.
Praten met en leren van mensen die ook geconfronteerd zijn met een zelfdoding vaneen kind, een zoon of dochter als(jong)volwassene kan betekenisvol en helpend zijn:
Ondanks de verscheidenheid van eenieders verhaal kan het contact met 'lotgenoten (h)erkenning bieden.
In een periode waarin verdriet, vragen, de behoefte om ons verhaal te vertellen opnieuw sterker worden, zijn er soms maar weinig mensen met wie ‘dit verdriet en gemis’ gedeeld kan worden.

A2A - Lotgenotencontact: Voor wie zijn/haar partner verloor

Ilse Conserriere (Suïcidepreventiewerker in de Centra Geestelijke Gezondheidszorg, Psychologe en psychotherapeute, begeleidster van de gesloten gespreksgroep voor nabestaanden na zelfdoding in Gent)
Stefanie Ghekiere (Suïcidepreventiewerker in de Centra Geestelijke Gezondheidszorg, psychologe)

Het verlies van een partner door zelfdoding gooit heel je leven overhoop. Verbijstering, verslagenheid, wanhoop, onduidelijkheid, onbeantwoorde vragen, machteloosheid, boosheid, schuldgevoelens,… Je komt in een waterval van emoties terecht die je vaak overspoelen en soms tegenstrijdig zijn. In deze workshop wordt ruimte geboden deze ervaringen te delen met lotgenoten, te horen zij ermee omgaan, te vertellen over hoe je het zelf aanpakt, steun te krijgen en te geven en (h)erkenning te vinden bij elkaar.

A2B - Lotgenotencontact: Voor wie zijn/haar partner verloor

Gerke Verthriest (Rouwbegeleidster en vormingsmedewerker)

In de workshop ligt de klemtoon op het delen van je ervaringen in het omgaan met het verlies van je partner door zelfdoding.
De weg die je moet gaan door het ‘land van rouw’, is niet gemakkelijk. Je komt voor heel wat uitdagingen te staan en van sommige hinderpalen weet je echt niet hoe je ze kan aanpakken.
Lotgenoten zijn ‘tochtgenoten’. De ontmoeting met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt kan een steun in de rug zijn en een aanzet om “verder” te gaan. Want bij elkaar vind je niet alleen begrip en herkenning, je kan ook leren van elkaar!

A3 - Lotgenotencontact: Voor wie een ouder (vader/moeder) verloor

Ginette Van Der Zwalmen (Lic rechten, lic criminologie, rouwconsulent CGG PassAnt Halle)
Marjan Lindt (Nabestaande)

Na een zelfdoding blijft er een ravage achter. Geleidelijk aan probeer je vorm te geven aan die ravage en ermee te leven. Maar hoe doe je dat? Hoe ga je om met al die verwarrende gevoelens? Ook de band met de overledene speelt een rol in de verwerking.
Deze workshop richt zich specifiek tot mensen die een vader of moeder verloren door zelfdoding. Via een uitwisseling van ervaringen gaan we in op de vragen die leven in de groep. Het gevoel in de steek gelaten te zijn, het gevoel als kind tekort geschoten te zijn, de angst om je te binden, wat als je zelf kinderen wilt/hebt, woede omdat je jeugd zo verstoord is, de onmacht om het verdriet van de overblijvende ouder… en nog veel meer onderwerpen kunnen aan bod komen.
De namiddag wordt begeleid door een professionele hulpverlener en een nabestaande die zelf een ouder verloren heeft.

A4 - Lotgenotencontact: GEMENGDE GROEP

Liliane Somers (Nabestaande)
Nele Vandaele (Suïcidepreventiewerker CGG ZOV, psychologe, begeleider gespreksgroep Aalst)

Iemand uit je omgeving verliezen aan zelfdoding, gooit heel je leven overhoop. Verbijstering, verslagenheid, wanhoop, onduidelijkheid, onbeantwoorde vragen, machteloosheid, boosheid, schuldgevoelens,… Je blijft achter met een kluwen van emoties die je vaak overspoelen en soms tegenstrijdig zijn.
In dit lotgenotencontact wordt ruimte geboden om deze ervaringen te delen met anderen, te horen hoe zij ermee omgaan, te vertellen over hoe je het zelf aanpakt, steun te krijgen en te geven en (h)erkenning te vinden bij elkaar. Je kan je verhaal vertellen en je vindt een luisterend oor. Samen ga je op zoek naar een nieuw evenwicht en kan je proberen het onbegrijpelijke te aanvaarden.

A5 - Lotgenotencontact: GEMENGDE GROEP

Astrid Alders (CGG PassAnt, psychologe, begeleider gespreksgroep Leuven)
Vicky Van Dooren (Suïcidepreventiewerker CGG De Pont , sociologe)

B - REIKI - JEZELF TERUGVINDEN NA VERLIES

Kenny Appelen (Hulpverlener Slachtofferhulp & Reiki Master)

Je eigen pad over de hele breedte en lengte kunnen benutten. Zelf beslissen. Je tegelijk kwetsbaar en sterk voelen. Je eigen innerlijke kracht ontdekken. Leven met het gemis. Leren omgaan met de pijn. Ontspannen. Op een andere manier in het leven gaan staan. Het gereedschap om bij jezelf naar binnen te gaan. De ruimte die je nodig hebt groter maken. Fundamenten verstevigen. Gevoelens toelaten. Zoveel mogelijk heel worden.

Reiki is een Japanse methode. Via de handen wordt er energie aan je doorgegeven die je zelfhelend vermogen vitaliseert. Rouwen doe je met je hele wezen: je lichaam, je denken, je voelen, je zingeving. Reiki helpt je in het zoeken van jouw weg hierin. Tijdens deze workshop krijg je een behandeling, zodat je zelf kan ervaren hoe het voelt en wat het met je doet. Je houdt alle kledij aan, behalve je schoenen. Tijdens de sessie lig je op een behandeltafel of zit je op een stoel, terwijl je Reiki krijgt.

C - AL JAREN WEG... MAAR NOOIT VOORBIJ. NIET VOOR MIJ...

Lut Celie (Verlieshterapeut, trainingdocent en auteur)

Al jaren weg..
maar nooit voorbij, niet voor mij!

Vijf jaar later, tien jaar later
verlies verjaart nooit
Ook al zeggen mensen: ‘vooruit met het leven, stop het achterom kijken’

Gun jezelf de nodige tijd
ook na vele jaren
laat mindere en slechte momenten zijn

worstelen mag
missen mag, ook al komt niets van wat was terug
twijfelen mag
vragen stellen mag, ook al blijven de antwoorden uit
wat IS mag ZIJN
wat er niet meer is mag bestaan
over de tijd heen

heling en herstel
heeft geen deadline
verlies voelen kent geen bewaardatum

D - MINDFULNESS. ZIE OOK HET BLAUW VAN DE HEMEL ALS HET BEWOLKT IS

David Dewulf (Arts en auteur)

Mindfulness leert aandacht te geven aan het enige moment dat we hebben, het huidige moment. Ernstige levensgebeurtenissen kunnen ons wegnemen uit het moment, dat ook altijd mooie dingen in zich draagt. We zijn dan vaak niet meer in staat te ontspannen of genieten. Soms laten we onszelf dat niet meer toe.
Mindfulness kan helpen. Mindfulness kijkt naar deze beide aspecten: enerzijds leer je helende aandacht te geven aan deze delen in jezelf die in pijn zijn. Deze aandacht is belangrijk in de verwerking van verlies. Anderzijds leren we om de mooie dingen van het leven nog te zien, ook in het midden van emotionele pijn.

Tijdens deze workshop maken we kennis met de kracht van aandacht en het mindfulness programma. Door een interactieve oefeningen kan je al meteen een aantal geschenken uit de mindfulness toepassen in je leven. Recent onderzoek toonde dat het mindfulness programma ‘MBCT’ efficiënt is voor preventie van depressie. De kernelementen voor de aanpak van depressie zullen belicht worden.

Begeleider:
David Dewulf is arts en legde zich volledig toe op Mind/Body Medicine en Mindfulness. Hij richtte het Instituut voor Aandacht en Mindfulness ( www.aandacht.be) op voor training, opleiding en wetenschappelijk onderzoek. Hij introduceerde MBCT, mindfulness voor preventie van depressie, in Vlaanderen. Hij is o.a. auteur van het ‘Mindfulness werkboek’, ‘ Mindfulness voor jongeren ‘ , ‘ Mindfulness, een pad van vrijheid’ en ‘Mindful gelukkig. 9 bronnen van innerlijk geluk’.

E - KINDEREN HELPEN NA EEN ZELFDODING

Nathalie Slosse (Auteur, voorzitter vzw Talismanneke)
Kathleen Mylle (Kunstenaar, leerkracht, creatieve begeleiding)

Kinderen hebben recht op de waarheid, maar is die niet te hard in het geval van zelfdoding van een naaste? Hoe kun je - ook met heel jonge - kinderen dit onderwerp bespreekbaar en "hanteerbaar" maken? Nathalie Slosse, de auteur van het pas verschenen prentenboek "De visjes van Océane", geeft samen met Kathleen Mylle, die ervaring heeft in de begeleiding van rouwende kinderen, diverse concrete ideeën en praktische werkvormen om op een creatieve manier deze emotionele reis samen met kinderen aan te vatten.

F - wat men kan doen om zelfdoding te voorkomen? en als eerste opvang als men dit niet heeft kunnen voorkomen: een programma voor scholen en voor de maatschappij

Manu Keirse (Psycholoog, expert rouw- en verliesverwerking, auteur)

Als men het heeft over preventie van zelfdoding is het belangrijk om juiste informatie te geven en het mysterie rond zelfdoding te doorbreken. Er bestaan immers vele misvattingen die die zowel een juiste kijk op zelfdoding als het aannemen van een adequate houding in de weg staan. Als men meer kennis zou hebben werpt dit vaak een ander licht op zelfdoding en een betere kennis is de basis van elke interventie en adequate tussenkomst. Dit veronderstelt echter dat men het taboe en de stilte rondom dit onderwerp doorbreekt. Omdat zelfdoding het leven van heel wat mensen, en vooral ook jongeren, elk jaar bedreigt, is het belangrijk dat ze juiste informatie krijgen over deze problematiek.
In deze sessie worden een aantal mythen die in de bevolking leven omtrent zelfdoding doorprikt. Er wordt ingegaan op hoe men signalen die kunnen wijzen op gevaar voor zelfdoding kan onderkennen, op wat men kan ondernemen ter preventie, en hoe men het risico kan inschatten. Waaruit kan psychologische eerste hulp bestaan en wat kan men doen ter preventie op langere termijn. Ook goede opvang van nabestaanden is een vorm van preventie op langere termijn.

G - DE HULPVERLENER ALS NABESTAANDE VAN EEN PATIËNT/CLIËNT

Karen Dewaele (Suïcidepreventiewerker CGG Mandel en Leie, psychologe, begeleider gespreksgroep Kortrijk)
Chris Erauw (Nabestaande, projectmedewerker Werkgroep Verder)

De suïcide van een cliënt of patiënt kan een zware impact hebben op de betrokken hulpverlener. Uit onderzoek blijkt dat deze met dezelfde vragen en thema’s geconfronteerd worden als de achtergebleven vrienden of familie. Gevoelens als verdriet, woede , schaamte, angst en falen treden vaak op. Daarnaast ervaren veel hulpverleners het verlies van een patiënt/cliënt als een professioneel falen.
Na een korte theoretische toelichting over de impact die dit verlies kan hebben op de hulpverlener, staan we tijdens deze workshop stil bij de ervaring van de deelnemers. We bespreken wat hen geholpen en gehinderd heeft bij de verwerking.
Daarnaast belichten we ook wat belangrijk is bij de opvang van de hulpverlener.. Tenslotte kan er bekeken worden hoe je als hulpverlener om kan gaan met vragen uit de omgeving van de betrokken patiënt/cliënt.
De deelnemers worden actief betrokken in de discussie en gevraagd om eigen ervaringen in te brengen

H - ZELFDODING: OP ZOEK NAAR HET ANTWOORD OP HET WAAROM?

Grieke Forceville (Directrice Centrum ter Preventie van Zelfdoding)
Sofie Wybo (Psychologe CGG ZOV, begeleider gespreksgroep Aalst)

Zelfdoding wordt in de beleving van de omgeving vaak ervaren als een donderslag bij heldere hemel. Nabestaanden na zelfdoding blijven achter met vele vragen en verwarde gevoelens van ongeloof, verdriet, schuld, angst, schaamte,… Aan de hand van vragen als: ‘hadden we hem of haar kunnen tegenhouden?’, ‘waarom heeft hij of zij het gedaan?’, ‘is zelfdoding een keuze’?, ‘is zelfdoding erfelijk?’, en andere vragen die leven bij nabestaanden, schetsen we een verklarend kader voor zelfdoding en geven we uitleg over de belevingswereld van een suïcidaal persoon. We bieden antwoorden die kunnen helpen om het taboe rond zelfdoding op een verantwoorde manier te doorbreken en nabestaanden mogelijks kunnen ondersteunen in de verwerking van hun verlies. Tot slot willen we kort meegeven wat de hulpverleningsmogelijkheden voor suïcidale personen zijn.
Na de pauze voorzien we ruimte voor vragen uit het publiek.

I - YOU'LL NEVER WALK ALONE

Herman Melkenbeek (Nabestaande, vrijwilliger)

Wandeling in de streek van Elewijt.
Vertrek om 14u aan de onthaalstand van Werkgroep Verder
(bij regenweer kan aangesloten worden bij workshop C, D, E, F)