Ga verder naar de inhoud

Meiwandeling 2024

Op 5/5/2024 gingen we samen op pad doorheen de Gavers te Harebelbeke. Hier lees je het verslag.

Met een steen op pad...

Wat een verbindende namiddag was onze Meiwandeling in 2024. We kwamen er zondag 05/05/2024 samen met meer dan 80 lotgenoten, zij die écht begrijpen wat rouwen na zelfdoding is. Na een welkomstwoord van coördinator Lore Vonck, gingen we samen, letterlijk & figuurlijk verder. Doorheen De Gavers in Harelbeke, omringd door groen en water, gingen we, in stilte of net in gesprek, op pad.

De tocht, van een vijftal kilometer, werd extra symbolisch door de steen die iedereen met zich meedroeg. Iedereen kon namelijk bij het welkomstwoord een passende steen uitkiezen om mee te dragen. De steen staat symbool voor de zware steen die wordt moeten dragen, maar ook voor de steen die wordt verlegd, de steen die eeuwig is en alles wat er is opgeschreven permanent blijft. Dichtbij ons.

Die steen maakte we ons op het herdenkingsmoment eigen met boodschappen en kleuren en maakten we er 1 groot verbindend hart van.

Een moment om even stil te staan...

‘we kunnen stenen verleggen,
hele bergen soms verzetten
vliegen zomaar naar de maan
maar niemand weet het van tevoren
hoe het moet
dat nabestaan ….’

- M. Janssen


Met deze woorden ging ons herdenkingsmoment van start. Iedere deelnemer nam vervolgens de tijd om zijn/haar/hun steen te versieren, er een boodschap op neer schrijven of de naam erop te zetten met permanente markers.

Terwijl we hiervoor tijd vrijmaakten speelde het passende lied De Steen van Bram Vermeulen.

Handen hart

“Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde. Het water gaat er anders dan voorheen. De stroom van een rivier hou je niet tegen. Het water vindt er steeds een weg omheen.”

Bram Vermeulen - De Steen

Nadat iedereen zijn steen had versierd, werden alle stenen, één per één, samengelegd in één groot hart.

Een hart om onze liefde te tonen aan zij die we gedenken en een hart met verbindende stenen naar onze lotgenoten.

We sloten het gedenkmoment af met volgend passend gedicht van Vasalis:

‘In de oudste lagen’

In de oudste lagen van mijn ziel, waar hij van stenen is gemaakt,
bloeit als een gaaf, ontkleurd fossiel
de stenen bloemen van uw gelaat.

Ik kan mij niet van uw bevrijden,
er bloeit niets in mijn steen dan gij.
De oude weelden zijn voorbij
maar niets kan mij meer van u scheiden.

- M. Vasalis

We bedanken graag alle aanwezige lotgenoten voor hun komst!
Heel hartelijk welkom volgend jaar op 4/5/2025 voor onze volgende Meiwandeling.

De symboliek van de steen: achtergrondinformatie

In het Joodse geloof, staat het leggen van een kei of een steentje op iemands graf symbool voor nabijheid en aanwezig zijn. Ook in de Bijbel wordt de symboliek van de steen omschreven: alles geschreven op steen is eeuwig. Het plaatsen van stenen is tegelijk iemand vereeuwigen en gedenken.

In Japan maken ze dan weer gebruik van 'steenbrieven'. Ook te zien in de film “Departures”. Voor een steenbrief zoek je een mooie steen, hou je deze in je hand en stuur je er al je gevoelens voor die persoon naar toe. De ontvanger zou deze dan kunnen voelen als hij de steen krijgt.